Założyciel

           Almo Collegio Capranica jest jedną z najważniejszych instytucji kościelnych w Rzymie. Posiada długą historię, obfitującą w wydarzenia o epokowym znaczeniu. Kardynał Domenico Capranica (1400-1458), na mocy aktu fundacyjnego z dnia 5 stycznia 1457r., powołał do życia kolegium, które przyjęło nazwę od nazwiska swojego założyciela. Celem powstanie Collegium było umożliwienie niezamożnej młodzieży rzymskiej odpowiedniej formacji kapłańskiej. Fundacja kardynała Capranica wpisała się w nurt podobnych inicjatyw piętnastowiecznego Rzymu, które wypływały z coraz większej troski o szkolnictwo kościelne. Intencje fundatora odpowiadały zatem potrzebie dostarczenia społeczności współczesnych sobie wiernych, kleru lepiej wykształconego kulturowo i duchowo. Wynika stąd specyfika i niepowtarzalny charakter kolegium Capranica.

dalej...

Początki

            Kolegium zostało obdarzone przez założyciela solidną bazą ekonomiczną gwarantującą finansową autonomię. Sam kardynał zredagował konstytucje kolegium ponownie wydane z niewielkimi poprawkami w XX w.. W 1459 r. Collegio Capranica otworzyło swe podwoje dla trzydziestu alumnów i zostało powierzone opiece rzymskiego Bractwa Najświętszego Zbawiciela i Świętego Świętych, którego członkiem był kardynał Capranica od 1452 r.. Kilka lat później, w 1478, Angelo Capranica (1423-1478), brat Dominika otrzymał pozwolenie od papież Sykstusa V na budowę właściwej siedziby kolegium, obok Palazzo Capranica w pobliżu kościoła Santa Maria in Aquiro. Tytuł ‘Almo’(życiodajny, wspaniały), którym szczyci się kolegium, jest pełnym uznaniem dla ofiary życia poświęconego przez przełożonych i alumnów w obronie papieża w pobliżu Porta Santo Spirito podczas ‘grabieży Rzymu’ (sacco di Roma) w 1527 r..

Organizacja

            Jeżeli administracja kolegium znajdowała się w rękach Bractwa Najświętszego Zbawiciela i Świętego Świętych, decyzja o naborze nowych alumnów do kolegium przypadała wybitnym przedstawicielom arystokracji rzymskiej, bliskiej w jakiś sposób rodzinie Capranica i naczelnikom rejonów miasta. Studenci musieli uczęszczać na kursy teologii i prawa kanonicznego na Uniwersytecie Sapienza (Studium Urbis), ale od drugiej połowy szesnastego wieku udają się do pobliskiego Collegium Romanum założonego i prowadzonego przez nowy zakon, Towarzystwo Jezusowe (jezuici). Od 1592 r. obok rektora pojawia się nowa postać przełożonego - kardynał protektor, jako pierwszy na to stanowisko powołano biskupa Albano, kardynała Michele Bonelli. W 1661 r. papież Aleksander VII zreformował formułę wyboru rektora, dotychczas wybieranego przez alumnów na roczną kadencję, poddając wybór do zatwierdzenia przez Stolicę Świętą.

Papieże z Kolegium

            Wydarzenia związane z Napoleonem w Rzymie nie ominęły kolegium, które musiało zawiesić swoją działalność w latach 1797-1807, aby z czasem, powoli wznowić swoją aktywność odnawiając budynek i dziedzictwo. W przeciągu dziewiętnastego wieku Collegio Capranica potwierdziło swoją pozycję jako przodująca instytucja wychowawcza, a także jako seminarium o silnej duchowości. Relacje z Uniwersytetem Gregoriańskim i Akademią Kościelną stały się coraz bardziej intensywne i owocne, tak, że nie mało alumnów zostało powołanych by pełnić ważne funkcje w służbie Stolicy Świętej.

W 1917 roku papież Benedykt XV (kard. Giacomo della Chiesa), były alumn kolegium, w ‘motu proprio’ Nobilissimam powierzył trosce alumnów służbę liturgiczną w Bazylice Patriarchalnej Santa Maria Maggiore „ku godności świątyni” i „ pięknu ceremonii”. W latach 1953-55 budynek kolegium został poddany restrukturyzacji, która wydatnie zmieniła jego oblicze. Inauguracja odnowionego kolegium została przypieczętowana pamiętną wizytą papieża Piusa XII (kard. Eugenio Pacelli), również byłego alumna kolegium, która miała miejsce 21 stycznia 1957 roku w święto patronki kolegium św. Agnieszki, w 500 rocznicę jego fundacji. Kolegium Capranica brało czynny udział w okresie odnowy Kościoła zainicjowanej przez Sobór Watykański II, uważne na nowe opracowania teologiczne i kulturowe formowane w latach soboru. W ‘breve’ Propenso et sollicito animo z 28 czerwca 1971 roku, Paweł IV ustanowił Komisję Episkopalną z nadania papieskiego do kierowania kolegium.
 

Jan Paweł II

           Dnia 21 stycznia 1980 papież Jan Paweł II przybył z wizytą do kolegium, gdzie przewodniczył celebracji eucharystycznej z okazji uroczystości św. Agnieszki, patronki kolegium. Potem spotkał się z przełożonymi kolegium i jego alumnami kończąc wizytę wspólną kolacją. W sierpniu 1982 roku ojciec święty zaaprobował nowy Statut Kolegium Capranica, który w pełnej ciągłości i duchu stałej odnowy, jak przewidują Konstytucje kardynała założyciela, wskazuje fizjonomię i projekt formacyjny Almo Collegio Capranica: „kościelna wspólnota wychowawcza, w której alumni kształcą się do służby kapłańskiej” (art.4.). Jan Paweł II ponownie 21 stycznia 1992 roku przybył z wizytą do kolegium z subtelnym ojcostwem, świetnym nauczaniem, dzieląc się Apostolskim życiem i modlitwą.